هستي غريبه ها مي دانند

كه شانه هاي غرورت

تشنه ي هق هق است...

حتي مي دانند كه بايد پلك هايت را دوست داشت

تا آشنايي را نشناسي!

مي داني

من هيچ بغضي را ارزان نفروختم

تنها،سايه هاي حضورم را پوششي مي كنم

بر شانه هاي عريان غرورت

تا غريبه ايي عبور كند...

"گيسو،دختر سرزمين من"

(ادامه ی مطلب عکس در خواستی دوستای خوبمه"شادمهر"

 وقتی قدم درکوچه باغهای خیال می گذارم٬سفرمی کنم به دوردستها٬به منتهای حضورنقره فام ماه

به آنجا که محبت ودوستی حرمت دارد وعاشقی شرم.

آنجا بت بتخانه ها دل است و هر که حرمت دل را ندارد٬کافر...

می گریزم از غربت دیار نامهربان و می هراسم ازتمام انسان هایی که عشق را

و دور از دسترس خورشید جا گذاشته اند.

دستان دوستی ها به وسعت فاصله ها خالی از صداقت است و قلب هامان سرد وتهی...

می روم زیراتمام نوشته هایم چروک خورده اند وخنده هایم بوی فریاد گرفته...

birak beni ruzgarlara,firtinalara

yetar ki senin gunun guneshli olsun

ach chichaklarini guneshle,

varsin benim gullarim solsun...

سلام دوستای خوبم

این پست فقط مخصوص دفاع از یه خاطره ست.دفاع از یه یادگاری٬دفاع از های هیتلر.

چرا باید یادمون بره که بالای سرمون خدا هست.

من خسته ترین واژه ی ملموس غروبم

کاش در این وسعت سبز

یک نفر درد مرا می فهمید...!!!

                                                             ۰۰:۰۲

                                                             ۰۰:۰۱

                                                              ۰۰:۰۰

                                       بوووووووووووووووووووووووووووم م م م م

انتظار تموم شد

راستش دیدم دیگه گناه دارین تو کف بمونین٬ خودمو معرفی کردمو خلاص...!!!

(البته اینارو واسه این گفتم که خودمو تحویل گرفته باشم)

اونایی هم که حدس زدن کیم٬آفرین صد آفرین٬هزارو..... بقیه شم خودشون

بخونن.بعدشم برن به حساب من یه نوشابه از سوپری سر کوچشون بگیرنو...یخورده

نگاش کنن بعد زود پسش بدنو بیان

از همه ی دوستای خوبم که تو همین اول راه زحمت کشیدنو نظر دادن ممنونم و

امیدوارم رفیق نیمه راه نباشن وبازم بیان

من این وبلاگو واسه دل خودمو دنیای تنهایی هام ساختم٬و خوشحال می شم که هر

 کسی که حس کرد میتونه این دنیا رو رنگین تر کنه بیادو سر بزنه

از همتونم کمک می خوام تا از این بهتر بشه

از استاد وبلاگ کلاس٬های هیتلر٬ هم بابت راهنمایی هاشون نهایت تشکر رو میکنم

یه چیزی رو هم باید بگم واسه بعضی از دوستانی که فکرای بد کردن٬

این وبلاگ اصلا واسه روکم کنی ورقابت و این حرفا نیست٬ و کاملا دوستانه هستش

ما از این جسارت ها نمی کنیم.

تا بعد...      

  "زهرا"

              تو به من دنیا رو دادی٬ من به تو خاطره دادم

                     دعوتت می کنم امشب٬ به دلی که بی تو سرده

                                  به دلی که پاره پاره ست٬به دلی که توبه کرده

                        دعوتت می کنم امشب به یه قطره اشک و هق هق

                    پرپر حادثه با تو٬ سهم من بغض دقایق...

              دعوتم کن که بسوزم توی شک دل بریدن

  ای خدا کی بود که برگشت٬سایه ی تو یا دل من...

زندگی سراشیبی سکوتی ست که سقوط تو

                          طنین سکوتش را درهم می شکند

مگر می شود روی از تو برتابید٬سقای دشت جنون...

داری می آیی از افقی دور٬

داری می آیی از افق دشتی تشنه که گویی خون سرخ تو سیرابش خواهد کرد

مگر این دشت نمی داند که خون تو بهای سنگینی دارد؟

مگر نمی داند که فریاد لبان تشنه ات برای همیشه سیاهپوشش خواهد کرد؟

امشب تو راه می روی وطفلان وحشت زده ی قافله از صدای قدم های استوارت

آرامش را وام می گیرند

امشب زمین می رود که به سوگ مرد مردانش نشیند...

علمدار دشت خون٬

اکنون نیز تشنه لبان از تو آب می خواهند٬

اکنون نیز طفلانی یتیم٬چشمانی گریا ن٬دلهایی شکسته٬

 به دعای خیر تو دل بسته اند

می دانم که فرشته ی کربلا رسم شکستن نمی داند...

                                                              خوب می دانم...

آیا در اندیشه ی هیچ رهگذری برگ خشکی خمیده جای می گیرد؟؟

زوزه ی باد وحشی می لرزاند تن عریان برگ پاییزی را٬و او درتقلای ماندن٬

می رقصدو می گرید...

آسمان بغض خاکستریش را فرو می دهد و دریغ می دارد باریدن را...

کلاغ پیر آشیانه اش را به دست سرما سپرده و کوچیده به وادی خوبی ها٬

به سرزمین نور...

اما...

برگ پاییزی انتهایی جز ساحل بی آب درختش ندارد...

می ریزد و در انتظار رهگذری می ماند که با یک گام خود نابودش کند...

مرگ آبی ست ٬

سرد و بی روح...

گاهی مرگ صدای وحشتناک خنده هایش را به گوش عاشقان می رساند٬

 و می گوید که

"من پیروزم٬حتی اگر تو برترین باشی"

من از صدای مرگ٬از بوی جدایی و تنهایی می ترسم...

من از اجبار٬از هرچه که بوی نفرت می پراکند٬ می ترسم...

من از دوست داشتن وخیلی دوست داشتن می ترسم...

          معبود دیرینه ام...

                             مرا پناهی امن باش برای همه ی ترس هایم...

پر از دلتنگی٬

پر از خاطره است٬

                    تصویری از گذشته...

خدایا!  

فریاد درگلویم می شکند٬

و سنگ یادتولحظه های شیشه ایی را درهم میکوبد

...ثانیه ها غریبانه می گذرندومن...

                              خالی از واژه اما٬لبریز از تو ....

                                                            آرام می گیرم..!!

صورتش از هرم حسی ناشناس می سوخت.

چقدر با خودش ور رفته بود

امروز در تقویم چه روزی بود مهم نبود.مهم این بود که او بعد جنگی

 سخت که با خودش داشت٬پیروز شده بود...

با پاهای لرزان گام برداشت٬هنوز چند قدم مانده بود...

می دانست منتظرش است٬به او که رسید اشک و لبخند به هم آمیخت...

حال عجیبی داشت٬گل را تقدیم کرد٬دستانش لرزید.

یاد اولین دیدارشان افتاد٬چه ناشیانه سلام کرده بود و او به حرکاتش

 خندیده بود و همین خنده تمام وجودش را تحت تاثیر قرار داده بود

حالا همین حس را داشت...

ساعتی کنارش او٬که همه ی زندگی اش بود نشست و فقط نگاهش کرد

٬کلمات گم شده بود و فقط نگاه معنای حرف دل بود...

خالی که شد برخاست و عظم رفتن کرد...

از گورستان که بیرون آمد سبک شده بود...

و می دانست که غروب آن روز طلوعی دیگربود...

پدرکه مرد٬تنهایی مادرماند ومشق های ناخوانده ی زندگی یک کودک...

                                        نوشته ی فرشته ک٬دوست گلم    

صورتش از هرم حسی ناشناس می سوخت.

چقدر با خودش ور رفته بود

امروز در تقویم چه روزی بود مهم نبود.مهم این بود که او بعد جنگی

 سخت که با خودش داشت٬پیروز شده بود...

با پاهای لرزان گام برداشت٬هنوز چند قدم مانده بود...

می دانست منتظرش است٬به او که رسید اشک و لبخند به هم آمیخت...

حال عجیبی داشت٬گل را تقدیم کرد٬دستانش لرزید.

یاد اولین دیدارشان افتاد٬چه ناشیانه سلام کرده بود و او به حرکاتش

 خندیده بود و همین خنده تمام وجودش را تحت تاثیر قرار داده بود

حالا همین حس را داشت...

ساعتی کنارش او٬که همه ی زندگی اش بود نشست و فقط نگاهش کرد

٬کلمات گم شده بود و فقط نگاه معنای حرف دل بود...

خالی که شد برخاست و عظم رفتن کرد...

از گورستان که بیرون آمد سبک شده بود...

و می دانست که غروب آن روز طلوعی دیگربود...

پدرکه مرد٬تنهایی مادرماند ومشق های ناخوانده ی زندگی یک کودک...

                                        نوشته ی فرشته ک٬دوست گلم    

صورتش از هرم حسی ناشناس می سوخت.

چقدر با خودش ور رفته بود

امروز در تقویم چه روزی بود مهم نبود.مهم این بود که او بعد جنگی

 سخت که با خودش داشت٬پیروز شده بود...

با پاهای لرزان گام برداشت٬هنوز چند قدم مانده بود...

می دانست منتظرش است٬به او که رسید اشک و لبخند به هم آمیخت...

حال عجیبی داشت٬گل را تقدیم کرد٬دستانش لرزید.

یاد اولین دیدارشان افتاد٬چه ناشیانه سلام کرده بود و او به حرکاتش

 خندیده بود و همین خنده تمام وجودش را تحت تاثیر قرار داده بود

حالا همین حس را داشت...

ساعتی کنارش او٬که همه ی زندگی اش بود نشست و فقط نگاهش کرد

٬کلمات گم شده بود و فقط نگاه معنای حرف دل بود...

خالی که شد برخاست و عظم رفتن کرد...

از گورستان که بیرون آمد سبک شده بود...

و می دانست که غروب آن روز طلوعی دیگربود...

پدرکه مرد٬تنهایی مادرماند ومشق های ناخوانده ی زندگی یک کودک...

                                        نوشته ی فرشته ک٬دوست گلم    

 و با زمان عشق هم...