تولد

 تولد

تولدت مبارک

روز تولد تو ٬میلاد عشق پاکه

گل صنم جونم

تولدت مبارک

بنشین و گریه کن بر خرابه های دلی که ویرانش کرده ای

چگونه بگویم ببخش؟

چطور بخواهم که بفهمی؟

                           که می دانم فهمیدنش محال است

خدایا!

    من چه کردم؟!

کاش نفرت را می آموختی٬ کاش کینه ام را به دل می گرفتی.

                        اینچنین می دانستی که درست انتخاب کرده ای.

                           می دانستی که امید نور در آن دوردستها ٬ چشمان گرگان بیابان است.

                                                                                                    نه عشق آسمانی.

نمی دانم کدامین روز به نداشتنت حسرت خواهم خورد ؟

در پس کدام فریاد٬عشق نخواسته ات را خواهم فهمید؟پس از کدامین شکست؟

اما تورا به خدایت قسم نفرینم نکن که اینگونه شوم.

نفرینم نکن ٬که میدانی خسته ام٬ ...خسته تر از پرنده ای که خود را به تیر صیاد سپرده.

من با تو چه کردم؟  

بگو...

با فریاد به من بگو که نامردم...که بد کردم.

بگو٬شاید آرام گیرم...

           کاش خاک سردی در آغوشم می گرفت

                       و نگاهم را به بی نهایت گره می زد...

bir umut beslersin. buyutursun icinde ...sonra yagmur yagar yitirirsin her sheyi kahr olursun . hep aglarsin... haykirirsin ...ama duyuramazsin

شب بود٫ شمع بود٫ من بودم و غم

شب رفت٫ شمع سوخت٫ من ماندم و غم

من از تمامی هستی بريده ام مادر
حرير عشق تو بر خود تنيده ام مادر
به زير دستان پر مهرت
ز آفتاب مصيبت رسيده ام مادر
به عمق بی پر و بالی تو بال من شده ای
به بال عشق تو آخر پريده ام مادر
شنيده ام که بهشت است زير پاهايت
به زير پای تو کشيده ام مادر
چه گويمت سخن از عشق چون تو خود عشقی
و از نهال تو من عشق چشيده ام مادر
در آستانه ی مردن دوباره زنده شدم
چون سر به پای تو من آرميده ام مادر
هميشه کوشش من در رضايت توست
که من رضايت حق در تو ديده ام مادرو