عاشق عاشقي باش و دوست داشتن را دوست بدار
هر که در این بزم مقربتر است جام بلا بیشترش می دهند
معبودا مگر تو خالقم نیستی؟ رسم خدایی را نیک می دانی که مخلوق محتاج است و خالق مهربان... خدایا مرا به درگاهت بخوان... سرشتم از خاک است و ریشه ام از تو... روحم از تو... راه بنمای که مخلوق دست تو لایق بیراهه رفتن نیست و ۲۳ سال پیش روزی مثل امروز دنیا به ماه پیشونی سلام کرد... صدای گریه شو شنید... و یادش داد که زندگی خنده و گریه با همه... یادش داد باید راه رفتن رو یاد بگیره چون قراره رو پاهای خودش بایسته یادش داد باید عشق رو بیاموزه چون باید عزیزانش رو دوست داشته باشه من زندگی مو دوست دارم. با همه سختیا و قشنگی هاش با همه تلخی ها و خاطره هاش... با همه ی بودن ها و نبودن هاش... اینم اولین کادوی امروز. زندگی صحنه ی یکتای هنرمندی ماست هرکسی نغمه ی خود خواند و از صحنه رود صحنه پیوسته به جاست خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد... امشب شب آرزوهاست... و آرزوی های من... مهربانم تو می دانی تو خوب می دانی همه ی نا گفتنی های این دل را... تو خوب می دانی تمام معنای سوسوی غریب یک ستاره در دل آسمان شب را... معبود من مددی... آرزومند آرزوهایتان...زهرا
شرم زده ی دست هاییست که پناهی برای رهایی از رسوایی می جوید
و چه پناهی امن تر از دستان معشوقش...
ماه من عشق گاهی در شبی تاریک. تنها زیر نور تو متولد میشود
زمان نمی شناسد و مکان بی معناست...
------------------------
نویسنده:زهرا
اولین روزی که از قطار خدا توی دیار این زمین خاکی پیاده شدم
7 تیربود.
دوست دارم وقتی دوباره سوارش میشم هم تو همین روز باشه.با یه عالمه نور که توی کوله بارم پر کرده باشم.
ساکن یه شهر سبزو آبی.
تولد ماه پیشونی:6 بهمن 85
